Nie wiem, czy wszyscy o tym wiedzą, ale w Puszczy Bukowej mieści się grota, w której kiedyś był klub, następnie restauracja, a niestety na dzień dzisiejszy nic się tam nie dzieje.
Sztuczna grota zbudowana na północny zachód od jeziora Szmaragdowego powstała w 1880 r. dzięki inicjatywie Alberta Eduard Toepffer, właściciela pobliskiej cementowni „Stern” oraz zakładów „Comet”, które mieściły się przy ulicy Żelechowej. Podczas budowy groty starano się, aby jej wnętrze oraz cały wygląd przypominał jak najbardziej naturalną grotę wapienną ze zwisającymi stalaktytami oraz charakterystycznymi naciekami na ścianach.
W 1880 r. i 1889 r. przed grotą wybudowano dwa łuki o rozpiętości 30m i wysokości 10m. Różniły się one grubością, ponieważ jeden z nich (cieńszy) został zbudowany z żelbetu, natomiast drugi z betonu.
Na łukach posadowiona została platforma z zadaszeniem w stylu pagody (niestety nie dotrwała do dnia dzisiejszego). Służyła jako scena dla występujących artystów, którzy mogli być oglądani przez publiczność z parkietu znajdującego się nad grotą. W pobliżu znajdował się również oszklony ogród zimowy.
Na placu przed grotą w 1912 r. z okazji pięćdziesięciolecia cementowni „Stern” postawiono dwa pomniki, w pobliżu których stała, ekspozycja cementowni „Stern” oraz zakładów „Comet”.
W 1900 r. grota oraz jej pobliskie tereny stały się miejscem dostępnym publicznie, dzięki czemu spełniało się idealnie jako forma reklamy zakładów Toepffera i ich produktów.
Ciekawostką jest także to, że w kilkaset metrów od groty zachowały się pozostałości infrastruktury transportowej dawnej kopalni: w postaci tunelu oraz mostka. Kolejną z ciekawostek jest druga nazwa groty, czyli Grota Goeringa. Zaistniała ona z powodu, jakoby miał właśnie w niej przebywać, niestety nie jest to pewna informacja.
Najłatwiejszym sposobem dotarcia do groty, jest wjechanie na ulicę Grabową od strony Batalionów Chłopskich oraz przejażdżki do jej końca.
